INgSOC – велосипед из другого мира. Велосипед ingsoc


INgSOC – велосипед из другого мира

Создано 26.01.2014 13:51 Автор: Natali

Несмотря на то, что технология, скажем прямо, не нова, все равно вид велосипеда, не имеющего спиц в колесах, а только голый обод с шиной, вызывает ощущение потустороннего.

А если это все объединено в единое целое с рамой, которая отлично смотрелась бы на страницах комиксов Марвел, то во внеземном происхождении увиденного не приходится сомневаться.

Именно такая ситуация с концептом INgSOC от Эдварда Кима и Бенни Цемоли (Edward Kim and Benny Cemoli), очень необычного выглядящим двухколесным транспортным средством, дизайн которого изобилует острыми углами и опасными на вид гранями.

Популярный и зарекомендовавший себя традиционный дизайн служит велосипедам верой и правдой уже более сотни лет. Тем не менее, дизайнеры постоянно пытаются отойти от канонов – примеры таких поисков включают: «иконный» Chopper из 70х от компании Raleigh, странный, но радующий глаз изогнутой в виде арки рамой PiCycle, откровенно странный RoundTail, а так же дизайн совмещающий классику с современной технологией YikeBike.

Рама велосипеда INgSOC похожа на костлявый палец какого-то пришельца из глубокого космоса, указывающий вперед, а безспицевые колеса только усиливают ощущение внеземного во внешнем виде. Сразу за сиденьем расположен сменный батарейный блок с индикатором состояния батареи на транспортировочной ручке. Она является источником энергии для электродвигателя, расположенного непосредственно под ней.

Едущий на велосипеде человек сможет выбрать любой из трех режимов эксплуатации благодаря применению гибридной технологии: двигаться используя только электродвигатель, двигаться при помощи педалей, изредка помогая себе двигателем, двигаться исключительно за счет педалей, накапливая энергию в батарее.

По задумке разработчиков, прочность раме будет обеспечивать специальный полимер, усиленный углеволокном и произведенный специальным способом для повышения прочности – путем расположения волокон углеволокна вдоль воспроизводимых поверхностей и изгибов. По словам Кима и Цемоли, INgSOC предоставляет пользователям управляемость и комфорт на уровне лучших образцов традиционного дизайна, тем временем превосходя их внешним видом и аэродинамикой, позаимствованной в триатлоне.

На специальном ложе в передней части рамы находится место для подключения смартфона, который поможет пользователю не отрываться от мира во время поездок, или как минимум послужит GPS навигатором или беспроводным монитором состояния. Дизайн так же предусматривает наличие встроенного освещения и сигналов поворота.

Пусть на данный момент это всего лишь концепт, дизайнеры хотят создать реальный прототип INgSOC с помощью Стивена Мора (Steven Mora) из Лаборатории Цифрового Производства (Digital Fabrications Laboratory) университета Нью Мексико. Ждем новостей.

Facepla.net по материалам: yankodesign.com

www.facepla.net

INgSOC – велосипед из другого мира

Создано 26.01.2014 13:51 Автор: Natali

Несмотря на то, что технология, скажем прямо, не нова, все равно вид велосипеда, не имеющего спиц в колесах, а только голый обод с шиной, вызывает ощущение потустороннего.

А если это все объединено в единое целое с рамой, которая отлично смотрелась бы на страницах комиксов Марвел, то во внеземном происхождении увиденного не приходится сомневаться.

Именно такая ситуация с концептом INgSOC от Эдварда Кима и Бенни Цемоли (Edward Kim and Benny Cemoli), очень необычного выглядящим двухколесным транспортным средством, дизайн которого изобилует острыми углами и опасными на вид гранями.

Популярный и зарекомендовавший себя традиционный дизайн служит велосипедам верой и правдой уже более сотни лет. Тем не менее, дизайнеры постоянно пытаются отойти от канонов – примеры таких поисков включают: «иконный» Chopper из 70х от компании Raleigh, странный, но радующий глаз изогнутой в виде арки рамой PiCycle, откровенно странный RoundTail, а так же дизайн совмещающий классику с современной технологией YikeBike.

Рама велосипеда INgSOC похожа на костлявый палец какого-то пришельца из глубокого космоса, указывающий вперед, а безспицевые колеса только усиливают ощущение внеземного во внешнем виде. Сразу за сиденьем расположен сменный батарейный блок с индикатором состояния батареи на транспортировочной ручке. Она является источником энергии для электродвигателя, расположенного непосредственно под ней.

Едущий на велосипеде человек сможет выбрать любой из трех режимов эксплуатации благодаря применению гибридной технологии: двигаться используя только электродвигатель, двигаться при помощи педалей, изредка помогая себе двигателем, двигаться исключительно за счет педалей, накапливая энергию в батарее.

По задумке разработчиков, прочность раме будет обеспечивать специальный полимер, усиленный углеволокном и произведенный специальным способом для повышения прочности – путем расположения волокон углеволокна вдоль воспроизводимых поверхностей и изгибов. По словам Кима и Цемоли, INgSOC предоставляет пользователям управляемость и комфорт на уровне лучших образцов традиционного дизайна, тем временем превосходя их внешним видом и аэродинамикой, позаимствованной в триатлоне.

На специальном ложе в передней части рамы находится место для подключения смартфона, который поможет пользователю не отрываться от мира во время поездок, или как минимум послужит GPS навигатором или беспроводным монитором состояния. Дизайн так же предусматривает наличие встроенного освещения и сигналов поворота.

Пусть на данный момент это всего лишь концепт, дизайнеры хотят создать реальный прототип INgSOC с помощью Стивена Мора (Steven Mora) из Лаборатории Цифрового Производства (Digital Fabrications Laboratory) университета Нью Мексико. Ждем новостей.

Facepla.net по материалам: yankodesign.com

www.facepla.net

INgSOC – велосипед из другого мира

Создано 26.01.2014 13:51

Несмотря на то, что технология, скажем прямо, не нова, все равно вид велосипеда, не имеющего спиц в колесах, а только голый обод с шиной, вызывает ощущение потустороннего.

А если это все объединено в единое целое с рамой, которая отлично смотрелась бы на страницах комиксов Марвел, то во внеземном происхождении увиденного не приходится сомневаться.

Именно такая ситуация с концептом INgSOC от Эдварда Кима и Бенни Цемоли (Edward Kim and Benny Cemoli), очень необычного выглядящим двухколесным транспортным средством, дизайн которого изобилует острыми углами и опасными на вид гранями.

Популярный и зарекомендовавший себя традиционный дизайн служит велосипедам верой и правдой уже более сотни лет. Тем не менее, дизайнеры постоянно пытаются отойти от канонов – примеры таких поисков включают: «иконный» Chopper из 70х от компании Raleigh, странный, но радующий глаз изогнутой в виде арки рамой PiCycle, откровенно странный RoundTail, а так же дизайн совмещающий классику с современной технологией YikeBike.

Рама велосипеда INgSOC похожа на костлявый палец какого-то пришельца из глубокого космоса, указывающий вперед, а безспицевые колеса только усиливают ощущение внеземного во внешнем виде. Сразу за сиденьем расположен сменный батарейный блок с индикатором состояния батареи на транспортировочной ручке. Она является источником энергии для электродвигателя, расположенного непосредственно под ней.

Едущий на велосипеде человек сможет выбрать любой из трех режимов эксплуатации благодаря применению гибридной технологии: двигаться используя только электродвигатель, двигаться при помощи педалей, изредка помогая себе двигателем, двигаться исключительно за счет педалей, накапливая энергию в батарее.

По задумке разработчиков, прочность раме будет обеспечивать специальный полимер, усиленный углеволокном и произведенный специальным способом для повышения прочности – путем расположения волокон углеволокна вдоль воспроизводимых поверхностей и изгибов. По словам Кима и Цемоли, INgSOC предоставляет пользователям управляемость и комфорт на уровне лучших образцов традиционного дизайна, тем временем превосходя их внешним видом и аэродинамикой, позаимствованной в триатлоне.

На специальном ложе в передней части рамы находится место для подключения смартфона, который поможет пользователю не отрываться от мира во время поездок, или как минимум послужит GPS навигатором или беспроводным монитором состояния. Дизайн так же предусматривает наличие встроенного освещения и сигналов поворота.

Пусть на данный момент это всего лишь концепт, дизайнеры хотят создать реальный прототип INgSOC с помощью Стивена Мора (Steven Mora) из Лаборатории Цифрового Производства (Digital Fabrications Laboratory) университета Нью Мексико. Ждем новостей.

Facepla.net по материалам: yankodesign.com

www.facepla.net

INgSOC hybrid bike concept - Mashinsport

Designers Edward Kim and Benny Cemoli unveiled the design of  INgSOC, a radical new hybrid electric/pedal-powered cycle that has a yellow and black time trial-inspired machine may look more like one of Transformer Bumblebee’s arms, but it is brimming with the latest bike technology. The designers see frame strength being supplied by lightweight carbon fiber reinforced polymer that’s been specially cured to improve core strength. Kim and Cemoli say that INgSOC offers the flexible handling and comfort qualities offered by more traditional bikes while also benefiting from the aerodynamics of triathlon designs.

Carbon-fibre reinforced polymer has been used to construct the frame, which houses the battery and electronics to control the electric side of the chainless drivetrain. Three modes are available: electric only, pedal only or a combination of the two (electric assist).

There’s a smartphone dock on the hump of the upper part of the frame to keep the rider in touch with the world while on the move or perhaps act as a GPS or wireless performance monitor. Lighting is included in the design, with direction indicators built-in.

mashinsport.com

INGSOC, Big Brother ve Resmi İdeoloji – İç Mihraklar

1984 enfes bir kitap. Filmini izlemişsinizdir. Kitabı da bir şekilde edinip okuyun derim. Pdf olarak bile internette mevcut. Geçen hafta onu ilk kez okudum ve biraz geç kaldığımı fark ettim. Filmini izlemiş olsam da nedense kitabını okumak için çaba sarf etmemişim. İlginç.

Kitabı okurken George Orwell‘ın kurguladığı ütopya ile mücadele ettiğimiz sistem arasında oldukça fazla benzerlik kurdum. Bunları paylaşmazsam üzülürdüm. Ve muhtemelen konu yine Kemalizme dayanacak. Biliyorum sözümü tutamadım. Üzgünüm.

Sayfalarını yeni açanlar için ufak bir tekrar yapalım; Kemalizm iktidar arzusu olmayan siyasal bir düşünce. Düne kadar böyle bir arzusu yoktu çünkü zaten iktidardaydı. Yargı kurumlarıyla, Anayasa Mahkemesiyle, MGK ve ordusuyla tüm sistemi yönetti. Kurduğu bu mekanik sistemi ve devletçi yapıyı seçimlere soktuğu adında ‘halk’ olan parti ile kontrol etmeye çalışıyordu. Kitaptaki rejimin partisi olan INGSOC‘un kötü bir kopyası olan parti Big Brother tarafından ona bahşedilen her şeyden yararlandı. Medyadan, tarihten, sinemadan, tiyatrodan ve hatta futboldan.

Halkı istediği şekilde dönüştürmeye çalıştı ve kısmen dönüştürdü. Giyecekleri kıyafetten, çalacakları müzik aletine, okutulacak tarihten, kafalarındaki düşüncelere kadar her şey planlandı. Yasaklar uygulandı. Direnenler kanlı bir şekilde bastırıldı. Tek tip insan tek tip düşünce. Tek hedef buydu. ->

“Savaş barıştır, özgürlük köleliktir, bilgisizlik kuvvettir” 1984

Toplumsal dinamiklerin geliştirdiği öfkeyi bir merkeze yönlendirmek ve diri tutmak için sistem düşmanı kendisi yarattı. Bu düşmanın Orwell’ın kitabındaki adı Emmanuel Goldstein‘di. Yazarın İspanya iç savaşında faşistlere karşı beraber savaştığı Emma Goldman’dan esinlendiği söylenir.

Bizim Emmanuel Goldstein‘imiz Kürtler ve dindarlardı. Azınlıkları da buna katabilirdik. Ama sayıları az olduğundan etkileri fazla yoktu. Onlarla savaşıyor ve şehitler veriyorduk. Okullara, yollara ve anıtlara rejime bağlılığı diri tutmak için şehitlerin isimleri verildi. Ölen gençlerin, çocukların adları, savaşa dair her şey batıda yaşatıldı. Şehit Uzman Çavuş Hasan Aydın üst geçidi, şehit Jandarma er Fırat Özer ilkokulu, Şehit Kubilay parkı… Öfke dolduk. Kimin başlattığını ve ne zaman başladığını bilmediğimiz bir savaşa karşı. Rejim geçmişten beri dağda Kürtlerle şehirde dincilerle savaştaydı. Araplar haindi. Bize hep öyle anlatıldı. Kimse bunlara itiraz edemedi.  2+2=5

Onları aşağıladık. Azınlıkları, dindarları, Kürtleri, Ermenileri… Çünkü bize karşıydılar. Doğru ve kusursuz sistemimize. Cahildiler ve aydınlatılmaları gerekiyordu. Tarih böyle yazdı. Ve bu yüzden hep bir ağızdan onlardan nefret ettik.

Çocuklara her sabah rejime bağlılık yeminleri ettirildi. Daha küçük yaşlardan itibaren Big Brother onların gözünde Tanrı’nın yerini aldı. ->

Her şey temelden aşılanıyordu. Toplumsal dinamikler ırk, din, mezhep ekseninde daima diri tutularak kimsenin sistemi sorgulamaması ve bunu düşünecek fırsat bulamaması sağlandı. Terör bizzat devlet tarafından yaratıldı ve teşvik edildi. Tarih çarpıtıldı. Batıdakilere doğu hakkında yalanlar söylendi. Ve olmayan savaşlar için zafer marşları… “Yobazların katlettiği Kubilay Menemen’de törenlerle anıldı” ->

Onlar tarafından yapılmayan tüm zaferler tarihten silindi. Kahramanlar, hainler hepsi. İstedikleri kişi hain, istedikleri kişi kahraman oldu. Sorgulayamadık. “Suriye bozgunu ve Enver Paşa tarihten çıkarıldı”

Yeni ideolojiye uygun yaşam tarzı teşvik edildi. Aksi ‘bağnazlık’ ve ‘yobazlık’ olarak adlandırıldı. Zamanla herkes kendinden ve geçmişinden utandı. Alkol, sigara ve pornografi bizzat devlet tarafından medya eliyle teşvik edildi. -> Güzellik yarışmaları yapıldı. Çokta güzel olmayan kızlara törenlerle taç giydirildi.  ->

Geçmiş yanlı ve taraflı bir şekilde yeni nesle anlatıldı. Eski savaşa dair her şey yeniden yorumlandı. “Cephede savaşan başörtülü kadın fotoğrafları albümlerden çıkarıldı” ->

Kimse asıl kaynağından geçmişini okuyamadı. Yeni yazıyla yazılan tüm eserlerin ve dolayısıyla halkın kontrolü onların eline geçti. Harf inkılabı Orwell’ın bahsettiği gibi bir ‘Yeni Konuş‘ projesiydi. ->

Yeni Konuş `George Orwell`’ın 1984 adlı romanında bahsi geçen rejimin tüm toplumuna yaymak için uğraştığı yeni bir dil. Yeni konuş romana göre 2050 yılına kadar Eski Konuş‘un yerini alacaktı. Yeni konuş’la beraber rejim eski dili ve beraberinde eski düşünceyi kaldırıp rejimine uygun zararsız vatandaşlar yaratma çabasındadır. Kelime ve anlamların içeriği boşaltılır, toplumsal bağlar zayıflar, sözlüklere her yıl zararsız kelimeler eklenir ve zararlılar çıkarılır. Ancak eklenen kelimelerde ‘özgürlük’, ‘zafer’, ‘insanlık’ gibi sosyal yapıyı eskiye döndürecek yada isyan yaratacak terimlere yer verilmez. Yer verilse bile anlamı yumuşatılır, zararsız hale getirilir. Rejime karşı olan Goldsteinizm’in tüm izleri bu şekilde silinecekti.

” ‘Kurtuluş’ terimi sözlüklerden çıkarıldı” ->

Yeni Konuş dil hamlesine ülkemiz için ‘dil devrimi’ örneği verilebilir. Ancak burada bile ‘devrim’ kelimesi rejim tarafından tehlikeli bulunduğundan  yerine ‘inkılap’ teriminin konulmaya çalışıldığını hatırlatmakta fayda var. Ve bu çaba anlattığı gibi okullarda sıfırdan üzerimizde kurgulanarak bugünlere kadar geldi. Türkçeleştirme bir çeşit yeni konuş projesi gibi görünüyor. Eskiye dair her şeyin silinmesiyle sıfırdan bir toplum yaratma ütopyası romandaki durumla benzer. Yeni Konuş’a itaat etmeyenler ‘ajan’ olarak adlandırılır, öldürülür yada toplumdan tecrit edilirler. Her şey uzun yıllar sürecek planlı bir programın parçasıdır. “İstanbul Üniversitesi’ girişindeki eski yazının üzeri mermer plaka ile kapatıldı”

“…Yeni konuşun amacı yalnızca dünya çapında bir tanımlar ortamı ya da INGSOC‘un izlerine uygun düşünsel alışkanlıklar sağlamak değil, aynı zamanda düşüncenin tüm biçimlerini olanaksız kılmaktı. Yeni konuş benimsendiği ve eski konuş tümüyle unutulduğu zaman, INGSOC‘un ilkelerinden sapmak demek olan, kabul gören öğretilere karşıt düşüncenin üzerinde düşünülmesini olanaksız kılmak amaçlanıyordu. Çünkü düşünce sözcüklere bağımlıydı. Yeni sözcük dağarcığı bir parti üyesinin açıklamak istediği tüm kavramları doğru ve ustaca kullanabilmesine izin verirken bunun dışındaki tüm kavramları ve onlara ulaşabilmenin dolambaçlı yöntemlerini ortadan kaldırmaktaydı. Bu kısmen yeni sözcüklerin kurulmasıyla, ama daha çok, istenmeyen sözcüklerin dışlanmasıyla, dili etkin siyasal düşünceden sapmış sözcüklerden arındırmakla ve tüm ikinci anlamları ne türlü olurlarsa olsunlar ortadan kaldırmakla gerçekleştiriliyordu…” 1984 sf 114

“Kürdistan terimi sözlüklerden çıkarıldı”

+ Portakallar ve limonlar der St.Clement’in çanları– Onlar nedir?+ Eski bir şeyler

Geçmişe dair rejim tarafından riskli görünen sadece sözcükler değildi. Fotoğraflar bile bazen tehlikeli olabiliyordu. “Latife Hanım’ın çarşaflı resmi albümlerden çıkarıldı” ->

Sistemi zora sokan şey batının zorlamasıyla çok partili seçime geçmesi oldu. Ama bunun da üstesinden geldi. Her şeyi ona göre dizayn etti. Türkiye’de seçimler daima göstermelikti. Big Brother‘ın yolundan sapan her parti muhtıralarla, kapatma davalarıyla ya tarihten silindi yada minimize edildi. Bazen vekiller meclisten alınıp hapishanelere götürüldü, işkencelerden geçirildi. Ona dokunan başbakanları astı, partileri kapattı, vekilleri linç etti. Sistem adı farklı olan ama temelde aynı davayı savunan partiler tarafından titizlikle işletildi. Bazen sağ bazen sol partilerle. Meclis el kaldırıp indiren bir noter işlevi gördü. Terörle hem ona muhalif tüm alt grupları baskı altına aldı, hemde kendi tabanını ona daha çok bağladı. Dindarları baskı altına almak için belli aralıklarla kendisinden olan yazar ve akademisyenleri öldürdü, onları efsaneleştirdi. Kontrollü terör saldırıları gerçekleştirdi. Böylece gücünü aldığı laik tabanını korku ile besledi. Dindarları öldürmedi. Yeşilçam‘la ve medyayla onları aşağıladı halk gözünden düşürdü. Bazen delirtti. Yavaş yavaş kendi görüşünü empoze etti. Binlerce gencinin dağlarda ölümünü izledi. Sistemli bir kaos ortamı oluşturdu. Tüm kademeleriyle bunu korudu ve buna dokunup düzeltmeye çalışanı ‘hainlikle’ suçladı. Böylece kimse onu eleştirmeye cesaret edemedi. Menemen olayı ile başlayan tüm bu düzmece sistem 2007 yılında Danıştay Saldırısı ile kendini ele verdi. Maske düştü.

– Hamlet: Bana bir şey söyle, Horatio.– Horatio: Hukukun olmadığı devlet, devlet değil çetedir, efendimiz.

Danıştay saldırısı sistemi anlama açısından önemlidir. Ne olmuştu o saldırıda? Cumhuriyet’in dayanağı olan temel paradigma yani kaos projesi çöktü. Kaosun aslında sistemin kendisi tarafından yaratıldığı ortaya çıktı. “Laikliğe kurşun yazısı manşetten verildi”

Olay pratikte gayet mantıklıydı. Dindarları temsil eden bir meczup Danıştay’a silahlı saldırı düzenlemiş, rejimi tehlikeye atmıştı. Kamera kayıtları o gün ilginç bir şekilde silindi. Olay günü ‘tesadüfen’ orada olmayan Danıştay Başkan Vekili Tansel Çölaşan kanal kanal gezerek saldırganın ‘Allah’ın askeriyim, Allahü ekber’ diyerek ateş ettiğini iddia etmesi daha sonra saldırıya uğrayan üyeler tarafından yalanlansa da zihinlerde öyle kaldı. Cenazede halk hükümeti istifaya çağırıyordu. Sistem tıkır tıkır işledi. Suçlu dindarlar ve dolayısıyla onları şımartan hükümetti. Ardından düzenlenen Cumhuriyet mitingleri. Ve bir yıl içinde bitirici vuruş; kapatma davası.

“Savaş aslında yönetici gruplar tarafından sürdürüldü. Ve amacı aslında Avrasya yada Doğu Asya’ya karşı zafer kazanmak değildi. Toplumsal yapının sağlamlığını korumaktı.” 1984

Kitlelerin rejime bağlılıklarını arttıran kaos, kan ve faili meçhuller yıllarca sürdü. Herkes tek bir bayrak altında toplandı. Ona biat etti ve hayatını ona adadı.

Peki ülkemizde devrim başarılı mıdır? Evet. Çok az kişi buna direnebilir. Toplumun en entelektüel kesimi olduğu iddiasındaki üniversite öğrencilerinin bile %90’ı sosyal/siyasi tüm alanlarda benzer görüşlere sahiptir. Hayatlarını 1 kişinin kurtardığını düşünürler. O kişiye her gün şükran duyar ve şükran duymayanları ayıplarlar/dışlarlar. Güneyliler haindir, kuzeyliler barbar. Medeniyet batıda güneş gibi doğmakta ve bizi koşar adım yanına çağırmaktadır. Ve medeniyete gidecek tek yol O’nun bize gösterdiği yoldur. ->

icmihraklar.wordpress.com


Смотрите также